Posts tonen met het label Mark Rutte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mark Rutte. Alle posts tonen

donderdag 29 maart 2012

Ondertussen in het Catshuis….




De sfeer in het hele land is gespannen, wat zal Geert straks te melden hebben? Vertrekt hij als verliezer, of gaat hij door onder het motto ‘het is maar een spelletje’?

Dan komt het eerste team bij het Catshuis aan. Sybrand en Maxime hebben er zin in!

Het tweede team, Mark en Stef, arriveert op de fiets. De sportieve jongens hebben voorafgaand aan deze marathonzitting zowel een frisse neus gehaald, als ook de noodzakelijke warming-up gedaan. Mark is in topconditie, en straalt als altijd zelfvertrouwen uit.

Tot slot arriveert het derde team, Geert en Fleur. Geert is als altijd weinig spraakzaam, Fleur loopt achter hem en lacht het publiek toe. Ook zij zegt weinig.

Al meer dan drie weken treffen de drie teams elkaar hier, achter gesloten deuren, met de gordijnen stijf dicht. Over de stand van zaken wordt geen enkele mededeling gedaan, zodat er over de uitslag alleen speculaties rondgaan.

Nu gaat de deur echt dicht, voor het hele land is het verder afwachten. Maar niet voor uw verslaggever, die tevens als koffiejuffrouw is verbonden aan het Catshuis. En in het landsbelang schetst zij hieronder wat er zich binnenkamers afspeelt….

Zodra de camera’s uit beeld zijn, kleden de deelnemers zich razendsnel om. De heren dragen nu gemakkelijke trainingspakken. Fleur trekt (in opdracht van Geert) een wat tuttig aandoend serveerstersuniformpje aan. Heur haar steekt ze op, en om haar heupen strikt Geert zelf een kanten schortje.

Nu gaat het gezelschap aan de ronde tafel zitten. Eerst wordt er met een grote dobbelsteen bepaald wie er het eerste mag. Wie een zes gooit mag een keuze maken uit de stapel oud-Hollandse spelletjes die op het dressoir te vinden is.

Mark gooit als eerste een zes. Hij kiest voor ‘spijkerpoepen’. Fleur zet een lege champagnefles neer, en bindt beurtelings bij de heren een touw om hun middel. Aan het touw zit een spijker en het is de bedoeling dat die spijker in de fles verdwijnt. Al snel zit de stemming er goed in, er wordt volop gelachen. Het is precies de sfeer die Mark zo graag ziet.

Om beurten gooien de heren met de dobbelsteen, wie een zes gooit mag kiezen.

Geert kiest voor zaklopen, en giert het uit als Maxime eerst, en daarna Mark, nogal pijnlijk ten val komt.

Maxime kiest voor ‘ezeltje prik’. Naar goed Rooms-Katholiek gebruik, gluurt hij stiekem om zijn blinddoek heen, en prikt op die manier de staart van het ezeltje precies op de juiste plek. Het is natuurlijk geen ‘fairplay’, maar binnen dit gezelschap worden wel meer zaken gedoogd.

Koekhappen, sjoelen, levend stratego, knikkeren, dobbelen: het komt allemaal aan bod. Fleur houdt de stand bij, de heren zijn onvermoeibaar.

Het enige spel dat niet op tafel komt, is het in opdracht van mevrouw Verbeet aangeschafte spel ‘mens-erger-je-niet’. Dit naar aanleiding van het debat waarin de irritatie tussen de heren nogal pijnlijk ‘en plein public’ werd geëtaleerd.

Na weken van dolle pret, was het gisteren opeens niet zo leuk meer. Geert stond op grote achterstand en had moeite zijn verlies te erkennen. Gelukkig heeft hij zich vandaag hernomen. Er valt immers geen tijd te verliezen.

Want op 30 april al moet er in Brussel een demonstratie ‘Oud-Hollandse spelletjes’ gegeven worden. Koninginnedag als innovatief exportproduct!








zaterdag 25 juni 2011

Over Mark, Burton en regie


Weet u al wat u met kerst gaat doen? Ik nog niet. Maar de Burtonianen en onze premier wel.

‘Burtonianen’, hoor ik u denken, ‘wie zijn dat in vredesnaam?’.

Nou, dat zijn (ik citeer):
‘Burtonianen zijn mensen die weten wie ze zijn en weten wat ze willen. Wat ze tot stand willen brengen, hoe ze dat doen en hoe ze zichzelf en anderen kunnen inspireren. Het zijn mensen die weten dat er nog veel meer te vinden is in het leven dan wat je op school krijgt voorgeschoteld.’

Burton is dus een school, o nee: een Academie. ‘Op Burton studeren 14 bijzondere jongeren die de wereld iets te vertellen hebben. Je bent te groot voor de hokjes waar we je als maatschappij in willen stoppen.’ Een school die je leert léven in plaats van óverleven.’

De studenten bij Burton zijn ook niet zomaar studenten. ‘Dit is een academie voor leiders’.

En: ‘Op Burton vind je de waarheid, de moed en de vrijheid om jezelf te zijn’. Zo!

De Burton Academie begint komend schooljaar aan het eerste jaar, er kunnen 14 studenten komen, die moeten voldoen aan een bepaald profiel, bijvoorbeeld 'sensitief en intelligent', en hun ouders moeten 25.000 euro neertellen voor een jaar intern.

De studenten krijgen een uitgebreid programma voorgeschoteld, en moeten (soms wonderlijke) opdrachten doen. Zo moeten ze in de eerste week een dier slachten en als ze dat niet willen, eten ze het hele jaar vegetarisch. En er komen gastdocenten, waaronder Mark Rutte. Hij zal er zijn met het kerstreces van onze regering.

Mark introduceert zijn bijdrage aan de vorming van de Burtonianen als volgt:

‘Mark Rutte-Vaderlandse geschiedenis.

Als dingen niet goed gaan, wil ik dat repareren. Hoe slecht het ook gaat, je kunt altijd de regie over jezelf houden; je bent nooit slachtoffer van je eigen omgeving. Leven is keuzes maken, je niet laten regeren door de omgeving, maar je ook niet afsluiten van de wereld.

Samen onderzoeken we de verbanden waarin wij als mensen onze keuzes maken.

Regie en authenticiteit zijn daarbij sleutelwoorden.’

Los van de vraag wat de titel met de tekst heeft te maken, is dit wel een héél wonderlijke tekst. Heel eigenaardig, in het licht van het kiezersbedrog* van Mark van afgelopen week,

Deze week heeft Mark Rutte het persoonsgebonden budget, vorig jaar nog het kroonjuweel van de VVD, zo goed als afgeschaft. Gelukkig niet voor iedereen, maar wel voor de mensen die niet in aanmerking komen voor een verblijfsindicatie, dus wonen in een instelling. En voor die mensen was het pgb nu juist bedoeld.

Daarbij heeft hij  selectief ‘de regie over jezelf’  van een groep kwetsbare mensen onmogelijk gemaakt. Deze mensen kunnen nu in de toekomst geen ‘keuzes maken’, en moeten zich ‘laten regeren door de omgeving’. Voor velen betekent dit dat zij zich noodgedwongen moeten ‘afsluiten van de wereld’. De 'regie'  wordt hen ontnomen, en wat er daardoor van hun 'authenticiteit' over blijft, is onduidelijk.

Als de Burton Academie bedoeld is om meer leiders te kweken a la Mark, dan hoop ik van ganser harte dat de Burton Academie een grote mislukking wordt.



Meer lezen over Burton en ‘worden wie je bent’?